Mijn hersens

Hersens zijn rare dingen, sommige mensen werken prima met de helft, andere missen een klein stukje en worden blind, kunnen hun arm niet meer gebruiken of hebben een andere persoonlijkheid.

Ik heb de mazzel dat, ook al zag dat er in de eerste maand in het ziekenhuis er anders uit, kan ik redelijk vooruit in de wereld. Ondanks mijn ‘verse’ beperkingen kan ik nog best veel. Aan de buitenkant zit alles nog goed, hoofd-schouder-knie & teen zitten er nog en ik kan ze allemaal gebruiken.

Aan de buitenkant alles prima, ik kan goed compenseren, maar dat kost mij altijd heel veel energie…

Met name dat continue compenseren sloopt mij fysiek en psychisch, soms kan ik een week prima vooruit (wel met verplichte middagdutjes), en soms ben ik een maand een slak.

Waar ik achter ben, is dat diepe slaap, een rustige omgeving, een beetje structuur en zon mij veel helpen. Structuur moet ik grotendeels zelf doen, zon hebben niet veel van de helft van het jaar en rust hebn ik niet altijd in mijn gehorig huisje.