Hemianoptie

Hemianopsie is mijn raarste aandoening, ik kan zo’n 40% niet meer zien omdat dit deel van de hersens het niet meer doet, het is dus een soort blindheid. Mijn ogen doen het goed maar mijn hersens accepteren het niet meer, alsof het er nooit was.

Een mooi voorbeeld: Ik loop door de stad in ik zie een bekende, en ik groet, loop ik weg, en hoor ik opeens iemand zeggen dat ik een aso ben… Bleek dat er twee mensen liepen, maar ik zag er maar één.

Ik val af en toe tegen dingen aan, ik kan soms lang zoeken naar dingen die gewoon naast mij zijn.

Ik moet mij continue herinneren dat ik hemianoptie heb, verstandelijk weet ik het, maar gevoelsmatig merk ik er niets van. Omdat ik bewust ben, kan ik compenseren, als ik dat niet zou doen, zou doen, zou ik allang aangereden zijn.

In de natuur wandelen is prima, bekende wegen en plekken gaan goed, maar andere routes zijn altijd lastig.