Welkom in Zorgland

Probeer maar eens psychische hulp te vragen, en wees welkom in de wondere wereld van Zorgland.

Een jaar geleden leek het mij handig om hulp te vragen, na een dramatisch jaar wegens familie-pericelen wist ik dat ik mijn jeugd trauma’s en andere onverwerkte dingen niet in mijn eentje moest doorstaan, dus hup, naar de huisarts.De huisarts verwees mij door naar Mentaal Beter, want ze hebben een ‘hoge success-rate’ (wat dat ook mag betekenen), helaas verstuurde de huisarts het verzoek naar de zorgverzekeraar, die met zo’n aanvraag niets kon, de aanvraag moest natuurlijk naar Mentaal Beter, dus ik moest hier zelf achteraan om te ontdekken wat mis was gegaan.
Al met al duurde het een half jaar voordat ik een intake had, normaal gesproken duurt dat ‘maar’ drie maanden, wat al achterlijk is.

Na iets van 8 gesprekken bleek dat Mentaal Beter niet toegespitst was op iemand met een lichte vorm van afasie, dus moest ik door naar een andere zorgverlener šŸ™

Nu ben ik een jaar verder, het een Neuropsycholoog die ik niet of nauwelijks spreek, om de twee weken een gesprek met een SPH-er (Sociaal Psychologische Hulpverlener), waarmee ik niet weet hoe ik in 45 minuten het even moet hebben over mijn huidige en jeugd-issue’s, een ergotherapeut en een ambulant begeleider. Kortom ik wordt geleefd door de hulpverleners en het creĆ«ert mij chaos en stress.

Nu eerst een NPO (Neuro Psychologisch Onderzoek), dan schema therapie, maar ondertussen ben ik een beetje pissig, geleefd en gewoon zorgmoe!

Ik heb het vermoeden dat ze gewoon geld willen creƫren in zorgland, want het is on efficiƫnt, langzaam, onzorgvuldig en gewoon kut (at least for the time being).

Ohja, ik zit nu in de ‘dementen’-afdeling van ProPersona…..

One comment

  1. Walter Jansen · april 1, 2017

    Lieve Daniƫl,

    Ik las over het boek van je ene broer over je andere broer. Daarom ging ik weer eens op zoek naar hoe het met je staat. Zo las ik dus je laatste bericht hier.

    Je bent door een grote catastrofe getroffen. En met je directe familie moet je ook onnoemelijk leed doorstaan. Maar je bent er nog en blijft proberen je ongeluk te boven te komen. Respect!
    Ik kan niet meer dan je daarbij enorm veel kracht wensen.

    Welgemeende groet,
    Walter (oud-collega bij het IPP)