Niets te melden (of wel)

Al een tijd geen bericht gepost, niet dat ik niets te melden heb, maar het af en toe nog een beetje te veel, date verwerken is bij tijd en wijle chaotisch.

Mij therapie gaat staag vooruit, het kost mij eigenlijk wel wat energie, maar er is (een beetje) vooruitgang. Verder ben ik mijzelf nog steeds aan het herontdekken, wat kan ik wel, en wat niet kan.

Na 1,5 jaar vertraging heb ik eindelijk mijn servers (web en e-mail) en die van mijn broer bijgewerkt en gekeken of alles nog veilig, goed en snel was. dan dat zijn ze šŸ™‚ Dit zijn allemaal dingen die ik 1,5 jaar geleden hatsaflats deed, maar niet meer kunnen lezen maakt het mij onzeker, da ik ook nog vele van mijn kennis wel weet maar niet neer weet hoe alles heet maakt het ook vrij lastig.

Verder probeer ik een goed doel helpen met het bouwen van een website, assisteer ik een vriendin met haar website en kom ik vaker uit mijn “compfortzone” en ben ik zelfs laatst weer echt uitgeweest, dansen, sjanzen en een kater…

Langzaam en zeker krijg ik weer een leven, ondanks dat het winter is (een van de redenen waarom ik naar Aziƫ wou verkassen).

Alles nog lekker langzaam, ik haast mij (zo veel mogelijk) niet, en ga zo gestaag doo en heb ik bijna nabije toekomst weer een bestaansrecht.

One comment

  1. christine · november 28, 2013

    Hoi Daniel,

    ik vraag me af hoe dat voelt: veel kennis hebben, maar namen kwijt zijn. Voel je dat je het weet, maar kun je er niet bij? Hoe ziet kennis zonder woorden eruit?

    Hoe maak jij wat je weet weer beschikbaar voor jezelf en anderen?

    Ik zou het leuk vinden als jij daar iets over schrijft.

    Beetje ingewikkeld onderwerp natuurlijk :). geen haast.

    Hartelijke groet, Christine